சந்தோஷமா இருந்துச்சுப்பா....

சென்ற சனிக்கிழமை நெருங்கிய தோழியின் பிறந்தநாள். ஒரு மாசத்துக்கு முன்பே ஃபோன் செய்திருந்தாள்.


தோழி: ஏய் காயு, 27th அன்னிக்கு ஒரு mini bthday celebration வச்சுருக்கேன். வந்துடு தெரியுமா. அப்பரம் ஒரு small request. நீ எதாச்சு performance போடனும்.


நான்: performanceஆ??? என்ன செய்யனும்?


தோழி: ஏதாச்சு பண்ணு.

நான்: ஏதாச்சுன்னு, கோழி பிரியாணி எப்படி செய்யனும்னு காட்டவா?


தோழி: ஆண்டவா!! இந்த புள்ளைக்கு நல்ல புத்திய குடு!


நான்: சரி சரி, அதலாம் இப்ப stockல இல்ல....



தோழி: டேய், உன் கவிதைய ஒன்னு வாசி. super performanceaa இருக்கும்!



அவள் சொன்னது முதல் எனக்கு வயிறு கலக்கல்ஸ் ஆரம்பித்துவிட்டது. எழுத சொன்னால் எழுதிவிடுவேன். ஆனா அதை பல பேர் முன்னிலையில் படித்து காட்டுவது எல்லாம் வாழ்க்கையில் செய்யாத ஒன்று. சரி முயற்சி செஞ்சு பார்ப்போம் என்று கிளம்பினேன் 27th அன்று. முதல் நிகழ்ச்சியே என்னுடையது தான். அதற்கு பிறகு தான் மத்த நண்பர்களின் பாடல், ஆடல்.


குரல் சற்று தயக்கத்துடனும், கைகால் ஒருவித படபடப்புடனும் மைக்கை பிடித்தேன். 50 மக்களின் பார்வைபட தொடங்கினேன்,



அழகான கவிதை ஒன்று
எழுத சொன்னால்
எழுதியிருப்பேன்
அழுகுக்கு ஒரு கவிதை
எழுத சொன்னால்
என்ன எழுதுவேன்?


உன்னை பற்றி எழுத தமிழில்
வார்த்தைகள் பஞ்சம்
எனினும் இயற்றுகிறேன்
என்னால் இயன்ற கொஞ்சம்.



சூர்யா ஜோதிகாவுக்கு
நீ எத்தனையாவது
ரசிகை என்று
எனக்கு தெரியாது
ஆனால்
உன்னுடைய முதல் ரசிகை
நான்!


நான் தூளாக துவண்டிருந்தபோது
எனக்கு தூணாக துணையாயிருந்தாய்
இந்த தேவதையை உலகிற்கு அனுப்பிய
இறைவனுக்கு
பல கோடி நன்றிகள்



வள்ளுவன் இருந்திருந்தால்
உன்னை பார்த்தபிறகு
1330 குறட்களையும் உதறிவிட்டு
உன்னை பற்றியே பல லட்சம்
குறட்களை எழுதியிருப்பான்


கம்பன் இருந்திருந்தால்
உன்னை கண்ட பிறகு
பல்லாயிரம் காவியங்களை
படைத்திருப்பான்.


அவர்கள் பாவம் செய்தவர்கள்
உன்னை பற்றி எழுதமுடியவில்லை.
நான் புண்ணியம் செய்தவள்
இங்கு உன்னை பற்றி மட்டுமே
எழுதுகிறேன்.



நண்பர்கள் டாப் 10 வரிசையில் இனி
உனக்கும் எனக்கும் மட்டுமே
முதல் இடம்!
நட்பின் ஆஸ்கார் விருது உனக்கே
உனக்கு!



தளபதி ரஜினி மம்மூட்டி
நட்புக்காக விஜயகுமார் சரத்குமார்
காதல் தேசம் அப்பாஸ் வினித்
பட்டியல் ஆர்யா பரத்,
இப்படி நட்புக்காக வாழ்ந்தவர்கள்
வரிசையில்
உன் பெயரையும்
என் பெயரையும்
சேர்த்து கொள்வோம்!


அம்மா அடித்தால் வலிக்கும்
அப்பா அடித்தால் வலிக்கும்
அண்ணன் அடித்தாலும் வலிக்கும்
‘சைட்’ அடித்தால் வலிக்காது
என்ற தாரக மந்திரத்தை
எனக்கு கற்றுகொடுத்த
குருவே,
நீ வாழ்க!
என் இனிய பிறந்தநாள் வாழ்த்துகள்!

சொல்லிமுடிப்பதற்குள் எல்லாரும் கைதட்டி விசில் எல்லாம் அடிச்சாங்கப்பா! தோழியின் அம்மா ஓடி வந்து கட்டிபிடித்து பாராட்டி தள்ளிட்டாங்க! வாழ்க்கையில என் கவிதைக்கு இப்படி ஒரு நேரடி பாராட்டு கிடைத்தது இதுவே முதல் முறை. வலைஉலகில் மட்டுமே திரிந்து கொண்டிருந்த என் கவிதைக்கு இந்த பாராட்டுகளுக்கு என்னை பிரமிக்க வைத்தது!

ரொம்ப நாளைக்கு அப்பரம்...

கிட்டதட்ட தூசிதட்டி போச்சு என் ப்ளாக். ரொம்ப நாள் ஆச்சு இந்த பக்கம் வந்து... புரட்டாசி விரதம் ஆரம்பிச்சு ஒரு வாரம் ஆக போது. சைவமா சாப்பிட்டு சாப்பிட்டு 'போர்' அடிக்குது. என் பிறந்த நாள் எப்போதுமே புரட்டாசி மாசத்துல தான் வரும். அதனால நான் பொறந்து இத்தன வருஷத்துல பொறந்த நாள் அன்னிக்கு எனக்கு பிடிச்ச கோழி பிரியாணிய சாப்பிட்டதே இல்ல. என்ன கொடுமை சார் இது!

இந்த வருடம்(22nd birthday) அக்கா surprise birthday party organise பண்ணினாள் எனக்கு. புரட்டாசி மாதம் ஆரம்பிக்கும் 3 நாள் முன்னாடி, 14ஆம் செப்டம்பர் அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமை, எல்லா கூட்டாளிகளையும் வரவழைத்தாள்.
நான் badminton விளையாட போயிட்டேன் தங்கச்சிகூட. எல்லாரும் ஒரு master planவோட தான் இருந்திருக்காங்க.

என் தங்கச்சிகூட நான் விளையாட சென்றபோது, வீட்டை அலங்காரம் செய்து, கேக் வாங்கி வைத்து....எல்லா ஏற்பாடும் செஞ்சுவச்சுட்டாங்க.
நான் விளையாடி முடிச்சு வீட்டுக்குள்ள நுழைஞ்ச போது, தோழிகள் மூன்னு பேரு டிவி
பாத்துகிட்டு இருந்தாங்க. சிலர் ரூம்ல அரட்டை அடித்து கொண்டு இருந்தாங்க.

யோவ் என் வீட்டுல என்னய்யா செய்யுறீங்க! எனக்கு தலையும் புரியல்ல.. வாலும் புரியல்ல...மயக்கமே வந்துடுச்சு! சுயநினைவுக்கு வரவே
கொஞ்சம் காலம் ஆச்சு. இதலாம் உண்மை தானே, இல்ல கனவான்னு நினைச்சு நினைச்சு, தலையே சுத்தி போச்சு. 20 பேர்கிட்ட ஒன்னா வீட்டுல பாத்தா எப்படி இருக்கும் எனக்கு!

அப்பரம் புதுசா சுடிதார் வாங்கி வச்சு இருந்தாங்க. அத போட்டு கொண்டு கேக் வெட்டினேன். அக்காவும் எங்க கிரிக்கெட் தோழி விக்கியும் ஸ்பெஷ் டான்ஸ் ஒன்னு ஆடினாங்க, நாக்க முக்க பாட்டுக்கு. highlight of the day அது தான். செம்மயா enjoy பண்ணோம்.

casurina curry cateringலிருந்து சாப்பாடு வந்துடுச்சு. அத ஒரு வெட்டு வெட்டினோம். இரவ்ய் 9 முதல் 10 வரை 'dance floor'. வீடு ஒரு மணி நேரத்துக்கு குட்டி club மாதிரி மாறிடுச்சு. அன்னிக்கு ஆடாத 4 பேரு- அப்பா, அம்மா, எங்க வீட்டு பணிப்பெண், எங்க கிரிக்கெட் assistant coach.

மத்த எல்லாரும், டான்ஸ் தெரிஞ்சவன், தெரியாதவன் ஆடினாங்களோ இல்லையோ, முடிஞ்ச வரைக்கும் on the spot jogging பண்ணோம்.

பார்ட்டி முடிஞ்சு எல்லாரும் வீட்டுக்கு கிளம்பியபோது இரவு மணி 1030. அப்பவும் 2 தோழிகள் உட்கார்ந்து இருந்தாங்க, என்ன ஆச்சுன்னு கேட்ட போது

"இன்னும் கொஞ்சம் நேரம் இருக்குறோம். 2nd session dance floor பண்ணலாம்"னு சொன்னுச்சுங்கோ!

அடங்காத non-stop hits/குத்து ராணிகள்!

நான் ரொம்ப மோசம்

நான் பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களுக்கு போறத பத்தி சிலருக்கு தெரிஞ்சிருக்கும். மூனு மாசம் ஆச்சு பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்களுக்கு போய்.... நேத்திக்கு என் கிரிக்கெட் குழுவில் இருக்கும் தோழி ஒருத்தியின் 21 வயது பிறந்தநாள் கொண்டாட்டம். நட்பு கிடைத்து கிட்டதட்ட 2 மாசம் தான் ஆயிருக்கும். ஆனா கொஞ்சம் நெருக்கமா பழகிவிட்டோம்.close frens போல ஆகிவிட்டோம். அவ தங்கச்சியும் கிரிக்கெட் குழுவுல இருக்கா..என் அக்காவும் கிரிக்கெட் குழுவுல இருக்கா! ஆக நாங்க ஒரு பெரிய gang மாதிரி பழகிட்டோம்.



8 மணிக்கு சென்றோம். பயங்கரமா அலங்கரித்து ரொம்ப பிரமாண்டமா இருந்துச்சு இடம். சாப்பாடு மணம் ஒரு பக்கம் தூக்கலா இருந்துச்சு. கிரிக்கெட் சட்டை, track pants, shortsல தோழியை பார்த்து, நேத்து அவ போட்டிருந்த பச்சை சேலையில் பொண்ணு ரொம்ப அழகாவே இருந்தா.

கிரிக்கெட் நண்பர்கள் நாங்க தான் அங்க dominating gang. கிட்டதட்ட 20 பேரு!! கேக் வெட்டினார்கள். அப்பரம் இரவு உணவு. அதுக்கு அப்பரம் தான் மேட்டரே இருந்துச்சு. எத்தனை லிட்டர் பெப்சி குடித்தேன்னு தெரியல்ல...


போட்டோ எடுக்கனும்னு கூப்பிட்டாள் தோழி. சரி நம்பி போனோம் முன்னாடி. அங்க stageக்கு போனபிறகு, டான்ஸ் ஆடனும்னு சொல்லிட்டா. எங்களில் சிலருக்கு கூச்சமா இருந்துச்சு. ஆக, நாங்கள் சும்மா கைதட்டி கொண்டிருந்தோம். 2, 3 பேரு தான் ஆடினார்கள். அதுவும் ஹிந்திக்கார பொண்ணுங்க...அப்ப ஓம் சாந்தி ஓம் ஹிந்தி பாடல்கள் ஒலித்தன. ஓரத்தில் நின்று கொண்டிருந்த என்னைய இழுத்துகிட்டு மேடைக்கு சென்றன. பங்கரா டான்ஸ் ஆட சொன்னார்கள்.



நான் ஒன்னும் தெரியாத பாப்பா போல முகத்தை வைத்து கொண்டு ' i dun know man' என்றேன். அப்போது ஆடுவதற்கு mood வரவில்லை. இருக்கையில் வந்து அமர்ந்துவிட்டேன். என் அக்கா ஏற்கனவே அங்க மத்தவங்க கூட ஆடிகிட்டு இருந்தாள். நான் ரசித்து பார்த்தேன். அப்பரம் திடீரென்னு இரண்டு பேரு என்னைய தூக்கி கொண்டு மேடையில் போட்டனர்!


அந்த நொடி "மொச்சை கொட்ட பல்லழகி, முத்து முத்து சொல்லழகி" என்ற ஒரு செம்ம குத்து பாடலை போட, எனக்கு என்ன ஆச்சுன்னு தெரியல. டப்பாங்குத்து தானா வந்தது. எல்லாருக்கும் ஆச்சிரியம்! அப்படி ஆரம்பித்தேன் காலில் சலங்கையை கட்டி கொண்டு...930 மணிக்கு ஆரம்பித்த ஆட்டம், 1115 மணி வரைக்கும் நிறத்தவில்லை. folk, western, hindi remix, english, salsa, tango என்ன வரதோ, எல்லாத்தை குத்து குத்துன்னு ஆட்டம் போட்டேன்!!

கிரிக்கெட் பயிற்சிகள் போது, கொஞ்ச சீரியஸா இருப்பேன். நானா இப்படி ஆடுவது என்று எல்லாருக்கும் ஷாக்!! எனக்கே அதிர்ச்சியாகா தான் இருந்துச்சு. குடித்த பெப்சியில் எவனோ ecstasy pillsயை போட்டுவிட்டானு நினைக்குறேன்.

அம்மாடி ஆத்தாடி பாடலுக்கு சிம்புகூட இந்த அளவுக்கு வேகமா ஆடி இருக்கமாட்டான். அந்த அளவுக்கு....ஐயோ....இப்ப நினைச்சாகூட... (எனக்கே கொஞ்ச அதிர்ச்சியா இருக்கு...)

ஏற்கனவே கால் வலி. அதையும் மறந்து ஆடினேன். நான் ரொம்ம்ப மோசம்ங்க....

துன்பத்துல சிரிக்கனும்னு திருவள்ளுவர் சொன்னாரே. ஒரு வேளை அப்படி பின்பற்றினேனோ! (யப்பா...என் போதைக்கு, வள்ளுவரை ஊறுகாய் ஆகிட்டேன்ய்யா...அவ்வ்வ்வ்...என்னைய மன்னிச்சிக்கோ ஐயா!)

எங்களை வெளியே தூக்கிபோடாத குறை!! இடத்தை பூட்டிவிட்டு செல்லும் வரை, டான்ஸ் டான்ஸ் டான்ஸ், குத்து, கும்மாங்குத்து தான்! நாங்கள் ஆடுவதை பார்த்துவிட்டு, தோழியின் சித்தப்பாவும், சித்தியும் ஆட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். :)))

வீட்டுக்கு வந்தோம். வரும் வழியில்

நான்: அக்கா, கடந்த 2 மணிநேரம் நடந்த விஷயத்தை நீயும் மறந்துடு. நானும் மறந்துடுறேன்.

அக்கா: ஏ...ஆமா...வீட்டுல கேட்டா என்ன சொல்றது?

வீட்டை அடைந்தோம்.. அம்மா தூங்கிவிட்டார். அப்பா சன் டிவி பார்த்து கொண்டிருந்தார்.

அப்பா: என்ன இவ்வளவு லேட்டு?

நாங்கள்: லேட்டா தான் கேக் வெட்டினாங்க...அதான்...

எங்கள் மனசாட்சி: அநியாயம எங்கள கொன்னுட்டீங்களே!அவ்வ்வ்....

அடித்த போட்ட பன்னி மாதிரி தூங்கினோம். ஓவர் சத்தம், ஆட்டம் உடல் வலியை ஏற்படுத்தியது. ஓவர் பெப்சி, தொண்டை வலியை ஏற்படுத்தியது. தலைவலி வேற..... கால் வலி போய் இப்ப மத்த வலி!!!

யப்பா.....முடியல.... ஆனாலும் ரொம்ப நாளைக்கும் அப்பரம் குஷியாக ஃபீல் பண்ணியது மனசு! அப்பரம் நாங்களும் யூத் என்பதை அடிக்கடி நிருபிக்க வேண்டாமா!

வரும் சனிக்கிழமை இன்னொரு பிறந்தநாள் கொண்டாட்டம் வர போகுது, ஆருயிர் தோழியின் பிறந்த நாள் வேற... அடுத்த ஆட்டத்துக்கு ரெடி!!

weekend கொண்டாட்டம்

பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்கள் ஓயாத வருடம் இது என்றே சொல்லலாம். இந்த பிறந்தநாள் பரிசு வாங்கியே நான் நொந்து போயிட்டேன்... தோழிகளுக்கு என்றால், watch, doll, book இப்படி எதாச்சு கொடுக்கலாம்... தோழர்களுக்கு என்றால் wallet, shirt, tie இப்படி கொடுக்கலாம். இந்த வருடம் ஆரம்பித்தது முதல் பிறந்த நாள் பரிசு வாங்கி வாங்கி, எனக்கே கொஞ்சம் bore அடிச்சுபோச்சு!:)

நேத்திக்கு பள்ளி தோழன் வினோத் பிறந்தநாள். பள்ளி மாணவ தலைவனாக இருந்தவன். அதே வருடம் நான் பள்ளி மாணவ துணை தலைவியாக இருந்தே. நல்ல பையன்... இவனுக்கு கொஞ்சம் தமிழ் தடுமாறி தான் வரும்.. அதவச்சு செமையா கிண்டல் செய்த காலமெல்லாம் உண்டு. தமிழ் வகுப்புல முன்னாடி உட்கார்ந்து இருப்பான்.. அப்படியிருந்தும், நல்லா தூங்குவான் வகுப்பில். அதுக்கு அப்பரம் +1 படிக்க வேற பள்ளிக்கு போயிட்டான். ஆனாலும், எங்கள் பள்ளி குரூப் நண்பர்கள் மாதம் ஒரு முறை மீட் பண்ணுவோம்...

போன திங்கட்கிழமை ஃபோன் செய்தான்...

வினோத்: ஏய் காயத்ரி, நான் வினோத் பேசுறேன்.

நான்: சொல்லு, எப்படி இருக்க?

வினோத்: ஐ எம் குட். by the way..என் birthday party celebration வீட்ல வச்சிருக்கேன் வர saturday. can u make it?

நான்: saturday...முடியாதுனு நினைக்குறேன்...anyway i confirm with u by friday.

வினோத்: அதுக்கு முன்னாடியே சொல்லிடு. ஏன்னா i am goin to order food.

நான்: அப்படியா? which resturant?

வினோத்: sakunthala's food palace.

நான்: really!!! ok நான் வரேன்...

அந்த கடையிலிருந்து சாப்பாடு என்றால்.. எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும். அதனாலேயே சென்றேன். இரவு 7 மணிக்கெல்லாம் சென்றுவிட்டேன். நான் ரொம்ப லேட்டா போயிருப்பேன் என்று பாத்தா... அங்க நான் தான் முதல் ஆளு!! என்னப்பா வினோத் யாரையும் காணும்? என்றேன்.

வந்துகிட்டு இருப்பாங்க என்றான். பொதுவா, வீடுகளில் வைக்கும் பிறந்தநாள் கொண்டாட்டங்கள் தான் எனக்கு பிடிக்கும். feel at home என்ற ஃவீலிங் கிடைக்கும். நான் என் சொந்த வீடு மாதிரி டீவிய ஆன் செய்து விஜய் டீவியில் இசை குடும்ப பார்த்து கொண்டே, வினோத் அப்பா அம்மாவிடம் அளவளாவி கொண்டிருந்தேன்.

கொஞ்ச நேரத்தில், என்னுடைய மற்ற பள்ளி தோழிகளும்/தோழர்களும் வந்துவிட்டனர். அப்படியே அரட்டை அடித்து கொண்டிருந்தோம். அப்ப, ஒரு பொண்ணு வந்துச்சு. வினோத் +1 பள்ளியில் படித்த பொண்ணாம். அதுக்கு முன்னாடி நாங்க யாரும் பார்த்தது இல்ல. வினோத் அவளை எங்களிடம் அறிமுகம் படுத்தினான்.

வினோத்: hi guys, she is my(என்றவரைக்கும் சத்தமாக இருந்தது அவன் குரல்..)
my girlfriend(மெல்லிய குரலில் யாருக்கும் கேட்காதவாறு சொன்னான்..)

புரிந்துகொண்டோம்! ஹாஹா...

நான்: அது மட்டும் ஏண்டா censor பண்ணி சொல்லுறே!

நாங்கள் கிண்டலடித்து சிரித்தோம். பையனுக்கு ஒரே வெட்கம்! :)))) அவன் பெற்றோர்களுக்கு ஓரளவுக்கு தெரியுமாம்!:)

வந்த வேலையை கவனிக்க சென்றோம். கோழி, மீன், மட்டன், பிரியாணி, பாயாசம்... என்று ஒரு வெட்டு வெட்டினோம். இரண்டு மூன்று ரவுண்டு... வயிறு வாயிலிருந்தே ஆரம்பித்தது! அம்புட்டு சாப்பிட்டோம். இத்தனையும் சாப்பிட்டு, நான் கேட்டேன் "கொஞ்சம் தயிர் கிடைக்குமா". தோழன் ஒருவன் என்னை முறைத்து பார்த்தான்.

ஆண்ட்டி எனக்காக ஸ்பெஷலா கொண்டுவந்தாங்க. அப்பரம் ஐஸ்கீரிம் கேட்டேன். அதையும் முழுங்கிவிட்டு நடக்க முடியாமல், உருண்டு கொண்டு வீடு திரும்பினேன்.