இந்த எழவு எல்லாம் ஆர்மோன் செய்யும் கலகம் தானடா!

இருவரும் threadmillலில் ஓடினர் 20 நிமிடங்களுக்கு. சனிக்கிழமை என்பதால் கூட்டம் கொஞ்சம் அதிகமாகவே இருந்தது உடற்பயிற்சி மையத்தில். பெண்கள் ஆண்கள் என நிறைய பேர் உடற்பயிற்சியில் ஈடுபட்டனர். 10 நிமிடம் பிரேக் எடுத்து கொள்வதற்காக ஷாலினியும் ரீனாவும் அங்கிருந்த சோபாவில் ஓய்வு எடுத்தனர். கையில் இருந்த '100- plus energy drink' பாட்டிலை ஷாலினியிடம் தூக்கிபோட்டாள் ரீனா.

ரீனா தனக்கும் ஒரு பாட்டிலை எடுத்து திறந்து குடித்தாள். அவர்கள் உட்கார்ந்து இருந்த இடத்திலிருந்து ஆண்கள் பயிற்சி செய்வதை நன்கு பார்க்கலாம். ரீனா பார்த்து வியப்படைந்தாள். "oh god... just look at him. he's so cuteee..." ரீனா நல்லா சைட் அடித்தாள்.

ஷாலினிக்கு இந்த சைட் அடிப்பது, ஆண்களை பற்றி பேசுவது-எதுவுமே பிடிக்காது என்பதால் ரீனா சொல்வதை காது கொடுத்து கேட்கவில்லை.

"அங்க பாரேன்...." ரீனா குஷியாகி ஷாலினியின் மடியை தட்டினாள்.

"ஏய் ரீனா... stop your nonsense. behave yourself!" அதட்டினாள் ஷாலினி.

"ஏய்.. பாட்டி மாதிரி பேசாத. we are 23 only. இப்ப சைட் அடிக்காம அப்பரம் எப்போ?" மீண்டும் தன் பார்வையை ஆண்கள் உடற்பயிற்சி இடத்திற்கு திருப்பினாள்.

"நான் கிளம்புறேன்." வெறுப்புடன் ஷாலினி புறப்படும்போது, ரீனா அவள் கையை வலுகட்டாயமாக பிடித்து மறுபடியும் சோபாவில் உட்கார வைத்தாள்.

"ஏய் என்ன ஆச்சு? ஏன் உனக்கு இதலாம் பிடிக்கறது இல்ல.... எனக்கு தெரிஞ்சு.... ரொம்ப காலமா இப்படியே இருக்கீயே ஏன்? you mean you don't like guys?" வினாவினாள் ரீனா. பதில் எதுவும் பேசாமல் கீழே படத்து push-up செய்ய ஆரம்பித்தாள்.

"ஓய் ஷாலு... i am talking to you." தனக்கு பதில் அளிக்குமாறு ரீனா, தன் குரலை உயர்த்தினாள்.

"என்ன மேன் உனக்கு வேணும்?.... எனக்கு ஆண்கள பிடிக்காதுன்னு நான் சொன்னதே இல்லையே..there is nothing fascinating about them. that's all. and i feel disgusted about these unwanted concepts of சைட் அடிக்கறது....love... what not." ஷாலினி நெத்தியடியான பதிலை கூறினாள்.

"அதான் ஏன்? இங்க பாரு... 10 பேர பாத்தோமா... அதுல 5 பேர செலக்ட் பண்ணோமா... அதுல 3 பேர ஃபிரண்டாக்கி... அதுல நமக்கு பிடிச்ச ஒருத்தன காதலிச்சோமான்னு... இருக்கனும். இதாண்டி லைவ்! பாரு... சொல்லும்போதே, எவ்வளவு excitingஆ இருக்கு?" ரீனா கண்களில் உற்சாகம் துள்ளியது.

"காதலிச்சு?" கேள்வி தொடுத்தாள் ஷாலினி.

"அப்பரம் என்ன.... கல்யாணம் தான்...." ரீனா புன்னகையித்தாள்.

"அப்பரம்?" ஷாலினி புருவங்களை உயர்த்தி.

"அப்பரம் என்னடி அப்பரம்... கல்யாணம்... குடும்பம், சந்தோஷம்... குழந்தைங்க..." பதில் அளித்தாள் ரீனா.

"கல்யாணமா? marriage is a gamble! அதுல யாரும் ஜெயிச்சதா சரித்திரம் கிடையாது." ஷாலினி கூறினாள். ரீனாவிற்கு குழப்பமாக இருந்தது. sit-ups செய்து கொண்டே ஷாலினி,

"ரெண்டு பேருமே ஏதோ ஒரு வகையில தங்களோட தனித்தன்மைய இழக்கனும்."

"சில விஷயங்கள இழக்கறதுல தான் அதிக சந்தோஷம் கிடைக்கும்." ரீனாவின் பதில்.

சிரித்து கொண்டே 10வது sit-upயை தொடர்ந்தாள் ஷாலினி, "அப்படின்னு நாமே நம்மள ஏமாத்திகிட்டு வரோம். 25 வருஷமா நம்ம நாமாகவே இருந்துட்டு, அப்பரம் மத்தவங்களுக்காக நம்மள மாத்திக்கனுமா? we lose this game no matter what happens."

"என்ன ஷாலு நீ... தோத்துடுவோம், தோத்துடுவோம்னு சொல்லிகிட்டு இருக்கே... இது நீ சொல்ற மாதிரி விளையாட்டு இல்ல. இது வாழ்க்கை. இதுல விட்டுகொடுக்கறது சகஜம் தான். அன்பு, பாசம், காதல், அக்கறை... see... so many emotions and feelings!... அனுபவிக்கனும் ஷாலு!" ரீனா jumping jacks செய்தாள்.

"காதல்?? பாசம்?? ஹாஹா... all utter crap. ஆயுத எழுத்து படத்துல வர சுஜாதா வசனம் மாதிரி... இதலாம் சும்மா organic chemistry..x chromosome, y chromosome, xx, xy.. அவ்வளவு தான். ஓட்டல், பீச், பார்க், பெட். ஆசை அறுபது நாள், மோகம் முப்பது நாள். அதுக்கு அப்பரம் chapter over." சலித்து கொண்டாள் ஷாலினி.

ரீனாவிற்கு சற்று கோபம் வந்தது, "ஏய், உலகத்துல யாரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கலையா? சந்தோஷமா இல்லையா? இதலாம் நடக்கலைன்னா, நீயும் நானும் இப்படி இங்க நின்னு பேசிகிட்டு இருக்கமாட்டோம்!"

"கல்யணாம் பண்ணியிருக்காங்க. ஆனா அவங்கள கேட்டு பாரு, வாழ்க்கைல ஒரு தடவையாவது நினைச்சு இருப்பாங்க ஏண்டா கல்யாணம் பண்ணிகிட்டோம்னு! நீயும் நானும் இங்க இருக்குறது.... it was not our choice babe. I can't be responsible for the choice being made." என்று சொல்லிவிட்டு சைக்கிளிங் வண்டியில் level 10 என்று பட்டனை அழுத்தினாள்.

பக்கத்திலுள்ள படிஏறும் இயந்திரத்தில் ஏறினாள் ரீனா.

"இப்ப வக்கனையா பேசுவே? ஆனா, நாளைக்கே... வயசான பிறகு நமக்கு ஒரு துணை இருக்கனும்னு நினைப்ப... atleast ஒரு பிள்ளையாவது நம்மகூட இருக்கனும்னு கண்டிப்பா நினைப்ப." ரீனா பேசினாள்.

வேர்வை கொட்ட விடை அளித்தாள் ஷாலினி, " அப்படி ஒரு நினைப்பு எனக்கு வராது. டீவி, புக்ஸ், இசை, நிம்மதியான தூக்கம், ஆரோக்கியமான உடல்நிலை, அளவான சாப்பாடு,traveling around the world... இது போதும்டி எனக்கு. தனிமையில் நிச்சயம் இனிமைய அனுபவிக்க முடியும். பிள்ளையா? ஹாஹா... குழந்தைங்கலாம் ஒன்னாவது போகும்வரைக்கு தான் cuteஆ இருப்பாங்க. அதுக்கு அப்பரம் வளர்ந்து.... அதுங்க teenage வயச அடைஞ்ச பிறகு, போடுற skirt கட்டையா போகும், பேசுற வாய் நீளமா போகும்.... அப்பரம் அவங்கள நினைச்சு நினைச்சு... சோகம் தான்! இதலாம் நமக்கு தேவையா?"

"ஓய்.... நீ ஏன் இப்படி pessimisticஆ இருக்க? நல்லதே உன் மனசுல தோணாதா?அப்பரம் பிள்ளைங்க இருக்குறவங்க எல்லாம் என்ன சோகமாவா இருக்காங்க?" 100 calories burnt out என்று ரீனாவின் இயந்திரத்தில் காட்டியது.

"ஹாஹா.... சரி உன் வழிக்கே வரேன்... ஆனா... என்ன guarantee?" ஷாலினி புருவங்களை உயர்த்தினாள்.

"guaranteeஆ? ஏய்... இது வாழ்க்கை ஷாலு... இதுக்கு போய்..." ரீனாவின் பதில்.

"அது எப்படி ரீனா... கடைக்கு போய் ஒரு டீவி வாங்குறோம். 24 மணி நேரமும் பாக்க போறது கிடையாது.. எப்பவாச்சு பாக்குற டீவிக்கே 5 வருஷம் guarantee கிடைக்குமா இல்ல... அதுக்கு மேலயும் டீவி ஏதாச்சு இருக்கான்னு பாக்குறோம். எப்பவாச்சு பாக்குற டீவிக்கே guarantee முக்கியம். கடைசி வரைக்கும் வாழற போற வாழ்க்கைக்கு?... உன்னால life-long guarantee கொடுக்க முடியுமா?" தனது கருத்தை ஆணித்தரமாக மறுபடியும் ரீனா முன்னிலையில் வைத்தாள் ஷாலினி.

தொடர்ந்தாள் ஷாலினி,

"சரி... கல்யாணம் பண்ணிக்கிறோம்....நம்ம வேலைக்கு போறோம். வார நாட்கள்ல சமைக்க முடியாது... வீக்கெண்ட்டுல தான் முடியும்னு சொல்றோம். ஆரம்பிக்கும்போது எல்லாம் நல்லா தான் போகும். ஆனா திடீரென்னு சொல்வாங்க... ஏன் நீ வார நாட்களையும் சமைக்க டிரை பண்ணலாமேன்னு? அப்ப நமக்கே தோணும்... ஐயோ அப்ப நம்ம எடுத்த முடிவு தப்பான்னு... நம்மளே நம்மை சந்தேகப்பட ஆரம்பிச்சுடுவோம். நம் முடிவு மேலயே நமக்கு தன்னம்பிக்கை வராம போயிடும்...."

ரீனா சகித்து கொண்டு பதில் அளித்தாள், "உன்னைய திருத்த முடியாது.. வாழ்க்கையில் நீ நிறைய விஷயங்கள மிஸ் பண்ண போற.."

"கண்டிப்பா கிடையாது. be single, double the happiness. கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி எல்லாமே இனிக்கும் விருந்து தான்... அதுக்கு அப்பரம் எல்லாம் வேப்பங்கொழுந்து!" வாய் விட்டு சிரித்தாள் ஷாலினி.

தனது சிரிப்பை தொடர்ந்தாள், "பொண்ணுங்க மட்டும் இல்ல... பாவம் ஆண்களும் நிறைய கஷ்டங்கள பாக்க வேண்டிய சூழ்நிலை வரும். இப்ப ஒரு உதாரணம்... எல்லாரும் வெளியே போறோம். நமக்கு பிடிச்ச கலருல ஒரு சேலை கட்டிகிட்டு போறோம். அப்போ மாமியாருக்கு அந்த கலரு பிடிக்காது.... போய் வேற கட்டிகிட்டு வான்னு சொல்வாங்க. பிடிச்ச கலர கூட போட முடியாத சூழ்நிலை நமக்கு. அம்மா பேச்சையும் தட்ட முடியாது, மனைவி ஆசையும் நிறைவேறாமல் போயிடுச்சேன்னு அவரும் நினைப்பாரு... கஷ்டம் ஆண்களுக்கு தான்... "

"ஏய்.. கண்ட கண்ட புத்தகத்த படிச்சு நீ ரொம்ம்ப கெட்டு போய் இருக்க.. அது மட்டும் நல்லா தெரியுது." ரீனா தனது உடற்பயிற்சியில் கவனத்தை செலுத்தினாள்.

"ஏய் உனக்கு இன்னொரு விஷயம் சொல்றேன் கேட்டுக்கோ....நமக்குள்ள இருக்குற ஈகோவ தட்டி எழுப்புற function பேரு தான் கல்யாணம்!" என்று ரீனாவின் முகத்தை பார்த்து கூறியபோது ரீனாவிற்கே ஆச்சிரியம் கலந்த சிரிப்பு வந்தது.

"உனக்கு யாரடி இதலாம் சொல்லி கொடுக்குறா? உன்கூட பேசுன்னா... எல்லாரையும் ஆஞ்ஜநயா பக்தரா ஆகிடுவே!" என்றாள் ரீனா. உடற்பயிற்சி முடித்து கார் பார்க்கில் இருந்த தனது காரை நோக்கி நடந்தாள் ஷாலினி, பக்கத்தில் ரீனா.

"இதலாம் யாரும் சொல்லி கொடுக்க தேவையில்ல. உலகத்த பாத்து தோன்ற விஷயம் தான் இது. இங்க பாரு.. நீ கேட்டே, நான் என் கருத்த சொன்னேன். அதுக்கும் நீயும் இதே மாதிரி ஆகனும்னு சொல்லல. நாளைக்கே உனக்கு கல்யாணம்னா, முதல் ஆளா வந்து நிற்பேன் பெரிய giftடோட, குழந்தைக்கு பெயர் வைக்கனுமா... கண்டிப்பா நல்ல பெயர select பண்ணி தருவேன். நீ உன் விருப்பப்படி வாழு, நான் என் விருப்பப்படி இருக்குறேன். அவ்வளவு தான். one man's poison is another man's meat!" ஷாலினி ரீனாவின் வீட்டை அடைந்தாள்.

"சரி சரி... உன் வீடு வந்தாச்சு... கிளம்பு... நாளைக்கு ஜிம்ல பார்க்கலாம்!" ஷாலினி சொல்ல, ரீனாவும் அமைதியாக வீட்டை நோக்கி நடந்தாள். களைப்பாக இருந்ததால், குளித்துவிட்டு படுக்கையில் விழுந்தாள். ஷாலினி சொன்ன வார்த்தைகள் அவள் மூளையிலும் மனதிலும் எதிரோலித்தது- organic chemistry, x chromosome, y chromosome, be single double the happiness, life-long guarantee. நினைத்து கொண்டே தூங்கினாள்.

எழுந்தாள்.மதிய 2 மணி ஆகியது, ஷாலினிக்கு ஃபோன் செய்தாள்.

"என்ன ரீனா... இன்னும் கேள்வி கேக்கனுமா? சண்டைய நீ இன்னும் முடிக்கலையா?" சிரித்தாள் ஷாலினி.

"அது எல்லாம் ஒன்னுமில்ல... சும்மா தான் ஃபோன் செஞ்சேன். சாப்பிட்டீயா?" வினாவினாள் ரீனா.

"ம்ம்ம்... ஆச்சு. இப்ப வெளியே கிளம்பிகிட்டு இருக்கேன்..." என்றாள் ஷாலினி.

"எங்க?" கேட்டாள் ரீனா.

"single's club meeting..." விடை சொன்னாள் ஷாலினி.

"நானும் வரலாமா?" என்றாள் ரீனா. வாய் விட்டு சிரிக்க ஆரம்பித்தாள் ஷாலினி.

*முற்றும்*

தற்போது சைட் அடித்து கொண்டிருப்பவர்கள்(5)

தற்போது சைட் அடித்து கொண்டிருப்பவர்கள்- விஜய் டிவியின் உங்களில் யார் அடுத்த பிரபுதேவா நிகழ்ச்சியில் ஆடி கொண்டிருக்கும் நந்தா. சில வருடங்களுக்கு முன் ஜான் பிர்த்தோ என்னும் நடன பள்ளியில் குரூப் டான்ஸராக இருந்தவர். அமெரிக்காவில் masters பட்டம்(நடனத்தில்) பெற்றவர். jazz ஸ்டைலில் கலக்குவார்.

கவர்ந்த அம்சங்கள்-குரல்(sounds veryyy sexxyy..hehe) பேசும் விதம், புன்னகை

இதே சமயம், இன்னொரு கண்ணில் சைட் அடித்து கொண்டிருப்பவர், இதே நிகழ்ச்சியில் சில முறை நடுவராக வந்த ஷோபி மாஸ்டர். ஆத்திச்சூடி பாடலுக்கு ஆடியவர். இவர் 15 வருடங்களுக்கு மேல் குரூப் டான்ஸராக பணியாற்றியவர். டெக்ஸி டெக்ஸி பாடலில்கூட கொஞ்ச நேரம் வருவார். முழு பாடலுக்கும் ஆடியது ஆத்திசூடி பாடலில்.

கவர்ந்த அம்சம்- curly hair, killer smile.


முன்பு சைட் அடித்தவர்களில் பட்டியல்

மரியாதை= சூர்யவம்சம்+வானத்தை போல

விஜய்காந்த் நடித்த மரியாதை படத்தை பார்த்தேன் சனிக்கிழமை அன்று. கொஞ்ச நாளைக்கு முன்னாடி இந்த பட போஸ்ட்டரை பார்த்து சிரித்தேன். சரி, விஜயகாந்த் இன்னொரு ஒரு காமெடி படத்தை தரவுள்ளார், வாரணம் ஆயிரம் பார்ட் 2 என்று இமெயிலில் கலாய்த்து இருந்தார்கள். ஆனால், நான் நினைத்தது தவறு என்பதை காட்டிவிட்டார். தேவையில்லாத சண்டை, பஞ் டயலாக், அபத்தமான stunts, சுவரில் ஏறி அடிப்பது என்று எந்த ஒரு காமெடி விஷயத்தையும் செய்யாமல் ஒரு குடும்ப படத்தை தந்து இருக்கிறார்.

கதை, திரைக்கதை எல்லாமே சூர்யவம்சம்+ வானத்தை போல படங்களே! விக்ரமன் இதை விட்டு வெளிவராமல் இருக்கிறார். இருந்தாலும் படத்தில் எனக்கு பிடித்தது ஒரு விஷயம் இரட்டை அர்த்தம் கொண்ட வசனங்கள், முகம் சுழிக்க வைக்கும் காட்சிகள் எதுவுமே இல்லாமல் ஒரு படம். அனைவருமே குடும்பத்தோடு உட்கார்ந்து பார்க்கலாம்! இப்படி ஒரு 'சுத்தமான' படத்தை சமீப காலமாக பார்க்க முடியவில்லை. அப்படி ஒன்றை தந்ததற்கு இயக்குனர் விக்ரமனை பாராட்டியே ஆக வேண்டும்.

படத்தில் எனக்கு பிடித்தது:

1) வசனங்கள். படத்தில் அம்பிகா நன்றாக சமைப்பவர் அல்ல. விஜயகாந்திடம் ,"இத்தன நாளா நான் சமைச்சத எப்படி சகச்சிகிட்டு இருந்தீங்க?" என்று கேட்பார். அதற்கு பதில்- நல்ல சமைக்கறவ தான் வேணும்னா.. கல்யாணம் எதுக்கு. அதுக்கு ஒரு சமையல்காரியே போதுமே. மனைவி என்பவள் அது மட்டும் அல்ல... என்று சொல்வது ரொம்ப யதார்த்தமாக இருந்தது.

2) பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளை எப்படி வளர்க்க வேண்டும் என்ற கருத்து. தப்பு செஞ்சா கண்டிக்கனும், தொட்டதுக்கு எல்லாம் கண்டிக்க கூடாது என்று வலியுறுத்தும் காட்சிகள்

3) இன்பமே உந்தன் பெயர் பெண்மையோ ரீமிக்ஸ் பாடல்(கேட்பதற்கும் மட்டும் நல்லா இருந்துச்சு)

4) சில நகைச்சுவை காட்சிகள்

படத்தில் பிடிக்காதது:

1) அரைச்ச மாவையே அரைத்தது- கதை, திரைக்கதை

2) பல வருடங்களாக பார்த்து பார்த்து சலித்து போன செண்டிமெண்ட் காட்சிகள்

3) பெண் பார்க்க வரும்போது, பெண்ணை பாட சொல்வது

4) விஜயகாந்த் இன்னும் மகன் கதாபாத்திரத்தில் நடிப்பது

5) பாடல்கள் சுத்த போர். இன்னும் பின்னணி இசைக்கு விக்ரமனின் அக்மார்க் "ல்லலா...ல்லலா..." என்று இசை கொடுப்பது.

6) மீரா ஜாஸ்மீன் ரொம்ம்ப குண்டா தெரியுறாங்க. (கொஞ்ச இடையை குறைக்கவும் அக்கா)

7) எனக்கு பிடித்த வில்லன் சம்பத்(ஹிஹி...) அவருக்கு சின்ன கதாபத்திரத்தை கொடுத்தது.

8) ரீமிக்ஸ் பாடலின் நடனம்! (ஹாஹா....)

எனக்கு இன்னும் புரியாதது. அது எப்படி விக்ரமன் படங்களில் எல்லாருமே நல்லவங்களா இருப்பாங்க. உலகம் இப்படி இல்லை, சார்! லோக்கேஷன்களை மாத்துங்க சார்! வானத்தைபோல படத்தில் வந்த அதே வீடு! உஷ்ஷ்......

சூப்பர் படம் என்றும் சொல்ல முடியாது. மொக்கை படம் என்றும் சொல்லமுடியாது. சில இடங்களில் நல்லா இருக்கும், சில இடங்களில் போர் அடிக்கும். விஜயகாந்த், அம்பிகா, மீனா என்று சீனியர் நடிகர்களை விட்டு விட்டு இளசுகளை வைத்து படம் பண்ணுங்க, விக்ரமன் சார்! திறமைமிக்க ஒரு இயக்குனரிடம் அதிகமான மரியாதை வைத்திருக்கும் ஒரு ரசிகை கேட்டு கொள்வது- அரைச்ச மாவை கொஞ்சம் தள்ளி வைங்க. புதுசா யோசிங்க!

எக்ஸாம் முடிஞ்சபிறகு வரும் ஆசைகள்!

3rd year 2nd semester கடைசி பரிட்சையை(வெற்றிகரமா) முடித்துவிட்டேன். இனி 2 மாதம் லீவு. இரண்டு வாரம் உடல் சுகமில்லை. அப்படி இருந்தும் தேர்வை எப்படியோ போட்டு அடிச்சு முடிச்சுட்டேன். நல்லா இருக்கும்போது எழுதினாவே, ம்ஹும்.... இப்ப இந்த நிலைமையில் தேர்வு முடிவுகள் எப்படியோ! உங்கள் ஆசிர்வாதமும் பிராத்தனைகளும் ரொம்ம்ப தேவைங்கோ! இப்போ வரும் ஆசைகள்...
எனக்காக தனஷ் பேசுகிறார்.



தனஷ்: இது என் கனவு திவ்யா.சின்ன வயசுல ஒன்னாவது படிக்கும்போது mathsல 100% வாங்கினேனே, அது மாதிரி. இதலாம் கிடைக்காதா கிடைக்காதான்னு எவ்வளவு நாள் ஏங்கி இருக்கேன் தெரியுமா. இதோ இதோ இந்த செவத்தலாம் கேட்டு பாரேன். எத்தன நாள் இது முன்னாடி நின்னு அழுது இருக்கேன்னு சொல்லும்.

எனக்கு இதாண்டா பிரச்சனை. எனக்குன்னு வரும்போது எதுவுமே நடக்குறது இல்ல. அப்படி நான் என்ன பெரிசா கேட்டேன். நீங்கலாம் வாங்குற மாதிரி சாதாரண ஒரு distinction. அது ஏன் எனக்கும் மட்டும் கிடைக்க மாட்டேங்குது. ஏன் எனக்கும் மட்டும் தப்பாவே நடக்குது. நான் என்ன பாவம் பண்ணேன் திவ்யா??